Allereerst vind ik het leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn Punt.
Ik kijk graag en wat ik zie vertaal ik graag in beelden.

 

Welkom bij Foto Pluk de Dag.

 

 

Gisteren weer een uitnodaging. Ik mocht 2 prachtige meisjes op de foto zetten - in hun eigen omgeving.
Ik heb bij deze foto's gebruik gemaakt van mijn camera, karton met daar omheen foliepapier (dit diende als reflectiescherm) en mooi weer.

 

Deze vond ik leuk om eens uit te proberen. Er was een spiegel aanwezig in de tuin. Daar konden we dus leuk gebruik van maken.

 

 

 

Deze dame kwam zelf met een fleurig idee.

 

 

 

 

Ik weet nog heel goed dat ik, toen de kinderen geboren waren, ik heel graag iets hoopte te vinden waarbij ik vanuit huis kon werken. Mijn interesse is altijd, en zal ook ook altijd, uitgegaan naar werken met mensen. Ik kan gefascineerd raken door het 'verhaal' achter iemands gezicht.
Om een langer verhaal korter te maken, ik volgde diverse cursussen en studies: van coaching tot intuitieve therapie. Wat een heerlijke leerschool. Ik bleef gefascineerd door het fenomeen MENS.

Toch ben ik uiteindelijk 'niks' gaan doen met deze studies - althans niet qua werk. De drang om thuis praktijk te starten was er wel maar niet met de geleerde stof.
Ik liet mijn droom los: het thuis praktijk starten. Dat was een opluchting. Tegelijkertijd begon mijn baan in het onderwijs mij steeds meer te bevallen. Ook had ik het geluk om les te kunnen geven op 2 dagen in de week. Wat een rust opeens!!!

Door deze rust is, geheel spontaan, mijn allereerste grote hobby fotografie weer naar boven gekomen. Ik ben workshops fotografiegaan volgen - en ik volg ze nog steeds -; heel veel gaan fotograferen; kreeg aanvraagjes voor fotoshoots, bedacht 'raad-de-foto-spelletjes' voor op mijn facebook. Uiteindelijk kreeg ik met enige regelmaat de vraag waarom ik mijn werkjes niet op een website plaatsen. En zo geschiedde: ik ben gaan bouwen aan een website. Deze is 1 maart online gegaan.

En zonder dat ik het in de gaten heb ben, ik naast mijn lesgeven, iets aan het opbouwen met fotografie.

Wat kan het toch allemaal anders lopen .....

 

Psje binnenkort weer foto's

Ik ben absoluut geen carnavalsvierster. Maar afgelopen zondag ben ik toch naar de Kinderoptocht hier in Sittard gaan kijken. Moet je nagaan, het was zo koud dat man en kids niet mee zijn geweest . Moeders wilde toch een paar  foto's maken van de optocht en ging er toch op uit.

 

 

 

 

 

 

Ik heb altijd schroom om mensen te vragen of ze op de foto willen. Helemaal
op straat natuurlijk. Ik had al wat foto's gemaakt tijdens de optocht dus aan

deze agent heb ik toch gevraagd of hij op de foto wilde. Hij vond het zelfs wel

leuk.

 

 

 

Dit meisje houdt een spuitbus van het een of ander vast.

 

 

Deze foto moest ik gewoon nemen! Net op dat moment waren deze 2 honden
allebei een andere richting op aan het kijken.

Wat is fotograferen toch leuk!

Het is een heuse hobby van mij waar ik veel plezier aan beleef.

Op dit moment ben ik aan het bouwen aan een website om mijn hobby ietsje meer in beeld te krijgen. Daar komt ook een Blog bij met een korte beschrijving van mijn foto's. Maar zoals het er nu naar uitziet hoe ik dit Puntje graag aan en ga eens wat meer posten.

 

Vanaf 21 maart ben je dus ook welkom om foto's te kijken op: www.elspluym.nl

 

Groetjes Els

Gisteren had ik een tussen uur. En voordat ik weer voor de klas zou staan besloot ik even te gaan wandelen. Het was zul heerlijk en zonnig weer. De camera had ik meegenomen.

Maar wat je dan al tegenkomt tijdens het wandelen....

Zoals dit :

 

 

Waarschijnlijk kon iemand niet wachten om zijn nieuwe schoenen aan te trekken en deze dan maar achter te laten in de natuur.

 

Voor mij een hele leuke manier om te oefenen met fotografie. Lekker speels. Oefenen met licht is mijn opdracht voor de komende periode.

Ik ben op Facebook begonnen met het spelletje 'wat/waar ..... is dit?' Ik krijg bijna telkens veel reacties dat het me leuk leek hier ook een poging te wagen.

 

Bij deze dus. Wat is dit? Ik begin gelijk met deze omdat dit voorlopig ook de kopfoto is.

 

 

Groetjes Els

Wat vind ik zo leuk aan fotografie?

“Het juiste moment in beeld vastzetten.”
Een mens kan voor mij mooier worden naarmate ik de persoon leer kennen. De persoonlijkheid spat er dan vanaf. Zo kijk ik ook door de lens van de camera. Ik heb altijd al graag naar mensen gekeken. Het gezicht van een kind of volwassenen kan boekdelen spreken. Fascinerend vond – en vind ik het – als ik dat moment vast weet te zetten In Beeld of op de foto. Hoe iemand zich op dat moment voelt, ik vind het zo mooi om dat moment ‘vast te zetten’. Als ik dit alleen met mijn ogen doe raak ik gaandeweg het beeld weer kwijt. Daarom ‘pak’ ik dit moment zo graag met de camera. Dat is een heuse uitdaging en voor mij telkens weer een eer als de persoon voor de camera zich aan mij laat zien.
Ik heb dus nooit van te voren een plaatje in mijn hoofd. Dat plaatje zet de persoon zelf neer.

Van coachen naar fotograferen

Tijdens het volgen van een coachopleiding en daarna het begin van een therapeutische opleiding was mijn droom ‘mensen begeleiden, inspireren’. Al snel bleek dat het nodig was mij zelf onder de loep te nemen. Dat is een groot pre wat ik uit mijn opleidingen gehaald heb. Mijn droom mensen te helpen was niet meer maar ik had wel mij zelf op weg geholpen. Mijn volgende missie was ‘het beste uit de mens’ te halen. Toch kwam ik er steeds meer achter dat het voor mij niet Puur voelde om mensen te begeleiden met woorden. Dus ik liet het voor wat het was.

 Geen studies meer. Wel rust. En die rust bracht mijn eerste ‘liefde’ weer terug op gebied van hobby & creativiteit.
Foto’s maken is al een passie van mij sinds ik 11 ben. Mijn vader was een fanatiek hobbyfotograaf en ik keek en deed graag met hem mee. Mijn eerste spiegelreflex kreeg ik dan ook op mijn 13^e verjaardag.
Nu ben ik bezig met workshops fotografie en ik merk dat veel kneepjes weer naar boven komen die ik destijds van mijn vader heb geleerd.

 Met een foto hoop ik een glimp te vangen van hoe iemand echt is. Het is net alsof ik daar naar zoek terwijl ik door de lens kijk. En dan opeens: Klik, nu heb ik je. Ik klik op het moment waarvan ik vind dat diegene voor de lens op zijn mooist is, in de breedste zin van het woord Mooi: Mooi je zelf zijn. Ik geef mijzelf dus de mogelijkheid om jou het beste uit je zelf te laten halen terwijl je in de lens kijkt. ‘Het beste uit je zelf halen’, iets wat toch ook mijn droom was en is heeft nu beeldend vorm gekregen.
Mijn hart gaat daadwerkelijk sneller kloppen wanneer ik iemand op deze manier Mooi zoals ie is in beeld krijg. Alhoewel, ik zet de ander niet mooi in beeld, dat doet de ander zelf. Voor mij de Kunst om dat moment vast te pakken op een plaatje.

 Zo kan ik bijvoorbeeld intens genieten van het fotograferen van kinderen, maar ook van het fotograferen van oudere in een bejaardentehuis of kinderen/volwassen met downsyndroom, daklozen noem maar op. Allemaal hebben ze iets heel moois en dat moment vind ik prachtig om te pakken.

 Afstemmen & Fotografie

Als ik iets heb geleerd van mijn studies en levenservaring dan is het afstemmen op de ander.
Tijdens een informeel gesprek probeer ik mij op een ongedwongen manier op de ander af te stemmen en vandaar uit de foto’s maken. Ik probeer dus echt te voelen wie jij bent (op dat moment). Dit doen we eigenlijk dagelijks en gaat daarom zo natuurlijk.

Kinderen op de foto zetten vind ik nog het allerleukst.
Mijn eigen kinderen zijn heb ik talloze keren op de foto gezet. Naarmate ze groter worden vinden ze het lang zo leuk niet meer om altijd op de foto te staan.
Maar zo af en toe lukt het me toch, om ook bij hun, te klikken op een leuk moment.

 

 

 

Begin deze week ben ik nog buiten gaan fotograferen. Het was koud maar wel mooi weer om plaatjes te maken.